Een fijne baan, maar toch miste er iets

Lucy werkte jarenlang in loondienst bij hetzelfde bedrijf waar ze ook haar opleiding deed. Fijne collega’s, vertrouwde omgeving, maar toch begon er iets te wringen. “Ik wilde mezelf blijven ontwikkelen”, vertelt Lucy. “Maar ik had het gevoel dat ik een beetje stil begon te staan.” Detacheren begon daarom steeds interessanter te klinken. Toch twijfelde ze ook. Want zou het in de praktijk echt zo goed zijn als Bender beloofde?

Verkooppraatje? Nee, je ervaart het echt zo als je Bender werkt.

Lucy wilde absoluut geen uitzendwerk doen. Dat voelde voor haar teveel als ‘gaten vullen’. Ze zocht juist een plek waar ze afwisseling kon combineren met echt onderdeel zijn van een team.

Tegelijkertijd vond ze het lastig om te geloven dat een werkgever medewerkers echt op de eerste plek zet. Lucy zegt, dan ook: “Ik dacht eerst: dit klinkt allemaal wel heel mooi.”

Dat gevoel veranderde snel toen een opdrachtgever zich niet hield aan de afspraken rondom haar verpleegkundige taken. Haar manager Dominique greep direct in en ging het gesprek aan. “Toen dacht ik echt: oké, ze staan hier dus daadwerkelijk achter me.” vertelt Lucy.

Voor Lucy maakte dat het verschil. Niet alleen de begeleiding zelf, maar vooral het gevoel dat iemand echt voor haar opkomt.

Ook buiten het werk voelt de sfeer volgens haar anders dan bij andere werkgevers. Regioborrels, activiteiten en collega’s die elkaar echt kennen zorgen ervoor dat Bender voor haar voelt als “een grote vriendengroep”.

Wie niet waagt, wie niet wint!

Volgens Lucy is detacheren niet voor iedereen weggelegd. Als je veel behoefte hebt aan vaste routines of altijd dezelfde werkplek, dan kan het lastig zijn.

“Je moet wel een beetje een kameleon zijn”, zegt ze lachend. “Je kijkt steeds hoe jij het beste in een team past.” Juist die afwisseling zorgt ervoor dat ze zichzelf blijft ontwikkelen en niet vastroest in hetzelfde werk.

Voor zorgprofessionals die nog twijfelen heeft ze daarom een simpel advies: “Gewoon doen. Probeer het uit.”